Loden leidingen
Tot 1950 gebruikte men loden waterleidingen in huis en buiten de woning. Na 1950 schakelde men over op koperen of gegalvaniseerde leidingen. Op vele plaatsen zijn de loden leidingen in gebouwen al vervangen. Als voorzorgsmaatregel zijn de watermaatschappijen bezig de nog bestaande loden aftakkingen te vervangen. Transport- en distributieleidingen in lood komen ondertussen nagenoeg niet meer voor.
Lood is een toxische stof voor de mens, waarvan de blootstelling zo klein mogelijk moet gehouden worden, vooral bij kinderen en zwangere vrouwen.
In drinkwater komt lood voor door het oplossen van het lood uit oude gelode watertellers en uit de buizen, verbindingen en soldeersels van oude sanitaire installaties (loodgieterij).
Het vrijkomen van lood is afhankelijk van:
- de zuurgraad (pH);
- de temperatuur;
- de hardheid;
- de tijd van stilstand van het water in de buizen (vb. meer lood na langdurige afwezigheid).
Zacht, zuur water absorbeert het meeste lood (en eventueel andere metalen) uit de leidingen.
Bij renovatiewerken raden we aan de nog aanwezige loden leidingen (zie foto 1) volledig te vervangen.
Foto 1: Loden leidingen
Hoe herken ik loden leidingen?
- Een loden waterleiding is grijs van kleur, een koperen waterleiding is roodbruin of lichtgroen van kleur;
- Lood is niet magnetisch, is de leiding magnetisch, dan is het geen lood, wel staal of galvanisé;
- Lood is relatief zacht en dus gemakkelijk vervormbaar (zie foto 2);
- Aantikken met een metalen voorwerp geeft een dof geluid;
- Een loden waterleiding heeft geen koppelstukken, heeft wel verdikkingen aan kruispunten (zie foto 3).
Foto 2: Vervormbare loden leidingen Foto 3: Verdikte loden leidingen
Ze zijn dus in principe te herkennen, maar veel leidingen in huis zitten in de muur of de vloer of zijn geschilderd. Vaak zijn ook maar enkele leidingen vernieuwd, meestal alleen deze die gemakkelijk bereikbaar zijn. Schakel in geval van twijfel een erkende installateur in. Die beschikt over de benodigde apparatuur.
