Inventarisatie van diffuse bronnen en niet-gemeten puntbronnen

Schatten of meten?

De verontreinigende stoffen in ons afvalwater zijn niet enkel afkomstig van bedrijven en rioolwaterzuiveringsinstallaties, ook wel de puntbronnen genoemd. Daarnaast spreken we van de diffuse bronnen, zoals het afvoerwater van landbouwgronden of regenwater dat van de openbare weg afvloeit. De emissies komen niet via een afvoerpijp in het water terecht, dus kunnen ze moeilijk gemeten worden. Daarom wordt een beroep gedaan op schattingen.

Ook de lozingen van kleine bedrijven worden geschat. De VMM beschikt over meetgegevens van een duizendtal bedrijven – samen goed voor 80 à 90 procent van de vuilvracht – terwijl Vlaanderen ongeveer een twintigduizend lozende bedrijven telt. Voor de kleine bedrijven vertrekken we van de gemiddelde samenstelling van het afvalwater per sector. Het waterverbruik wordt gebruikt als maat voor de geloosde vuilvracht. Op die manier krijgen we een voldoende accuraat beeld van de totale vracht die door bedrijven in Vlaanderen wordt geloosd.

Van bron tot belasting oppervlaktewater

De emissie-inventaris houdt niet enkel bij welke stoffen worden geloosd, maar berekent ook welke route die stoffen afleggen vooraleer ze in het oppervlaktewater terecht komen.
Een bron van zink in het oppervlaktewater is bijvoorbeeld het wegtransport: banden van wagens slijten af, en via het regenwater vloeit een deel van de vrijgekomen metalen af naar een nabijgelegen gracht, of komt in de riolering terecht. Afhankelijk van de weg die het water volgt zal een deel van de zink in de bodem achterblijven of in het slib van een RWZI terecht komen. Aan de hand van geografische informatie wordt daarom de ligging van de bronnen berekend en met de hulp van andere kaarten zoals de rioleringskaart, het wegennet, de waterlopen,... wordt bepaald waar de verontreiniging in het oppervlaktewater terecht komt.

Methodologie

De gegevens worden ingevoerd in het Emissie Inventaris water model (EIW). Met dit instrument wordt de belasting van de verschillende regionale gebiedsindelingen berekend (gemeente, hydrografische indeling, zuiveringsgebied). Dit kan op de verschillende knooppunten in de transportroute. De schattingsmethodieken zijn per bron in een factsheet beschreven. In de factscheets is informatie opgenomen over de herkomst van de gegevens, de wijze van berekening, de betrouwbaarheid van de gegevens, verbeterpunten en referentie.

Emissiegegevens (voor jaren 1998 - 2002 - 2005 - 2006)

• Legende
• Bruto en netto emissies metalen in Vlaanderen
• Emissies metalen per subsector
• Bruto en netto emissies PAK in Vlaanderen
• Emissies PAK per subsector
• Bruto en netto emissies zuurstofbindende stoffen en nutriënten in Vlaanderen
  
• Emissie zuurstofbindende stoffen en nutriënten per subsector

Rapport

Inventaris van metalen

Het EIW-model is voor het eerst toegepast op de emissies van metalen. De berekeningsresultaten zijn terug te vinden in het rapport 'Emissie-inventaris water : metalen - Syncera 9/06/2005' en 'Aanpassing Emissie-inventaris water, Syncera 27/06/2006'.

Achtergronddocumentatie is terug te vinden in de bijlagen.
Bijlage 1: Factsheets
Bijlage 2: sectoren puntbronnen
Bijlage 3: Aggregatie bronnen
Bijlage 4: Aggregatie gebiedsverdeling
Bijlage 5: Verspreiding emissies Vlaanderen
Bijlage 6: Top-10 emissies
Bijlage 7: Stroomschema's

Inventaris van Polycyclische Aromatische Koolwaterstoffen (PAK)

In opdracht van de Vlaamse Milieumaatschappij (VMM) heeft Deltares en Witteveen+Bos een inventaris uitgevoerd van de belasting van het riool en het oppervlaktewater met PAK's. Deze studie heeft als doel een goed inzicht te verwerven in de belangrijkste bronnen van belasting op de ontvangende waterlopen en draagt bij tot de noodzakelijke kennis voor het formuleren van effectieve maatregelen om de goede ecologische toestand van de watersystemen te bereiken. Op basis van gegevens uit de Nederlandse EmissieRegistratie en specifieke informatie over de situatie in Vlaanderen zijn schattingen gemaakt over de emissies naar water en riool voor een 16-tal individuele PAK's (16 EPA) voor de jaren 1998, 2005 en 2006. Hierbij zijn zowel de emissies door puntbronnen (door industriële bedrijven en door RWZI's) als de emissies vanuit een 12-tal diffuse bronnen gekwantificeerd.

De schattingsmethodieken zijn per bron in een factsheet beschreven. Deze factsheets zijn als bijlage in het rapport opgenomen. In de factsheets is informatie opgenomen over de herkomst van de informatie, de wijze van berekening, de betrouwbaarheid van de gegevens, verbeterpunten en referenties. Je kan de verschillende factsheets en het rapport 'Kwantificering van de wateremissies van PAK in Vlaanderen' terugvinden onderaan deze pagina (zie gerelateerde inhoud)