Luchtvervuilende stoffen

Zware metalen

Zware metalen kunnen zware lichamelijke schade toebrengen. Ze verspreiden zich via stofdeeltjes in de lucht, vallen neer op de grond en dringen dan langs onze neus of mond het lichaam binnen.

Verzuring

Verzuring is het geheel van de effecten van luchtverontreinigende stoffen die zich via de atmosfeer verspreiden en waaruit zuren (zwavelzuur en salpeterzuur) kunnen ontstaan. Deze verzuring verstoort niet alleen het ecosysteem, ze tast ook de grond aan en is schadelijk voor uw gezondheid.

Ammoniak

Het verhaal van ammoniak.

Dioxines en PCB's

Meer dan 400 verschillende stoffen vormen samen de groep van dioxines en PCB's. Vele ervan zijn giftig. Dat is een groot probleem, omdat dioxines nog een andere vervelende eigenschap hebben: ze stapelen zich in het vetweefsel op. Jaar na jaar neemt hun hoeveelheid in het lichaam toe. Een sluipend gif, dat we samen kunnen aanpakken door onvolledige verbranding te bestrijden.

Fijn stof

Fijn stof in de atmosfeer is een van de grootste gevaren voor onze gezondheid. Het veroorzaakt of verergert acute luchtwegenaandoeningen. Het is ook een belangrijke oorzaak van chronische luchtwegenaandoeningen en tast op lange termijn de longfunctie aan. Sommige studies tonen bovendien een verminderde levensverwachting aan. Ten slotte is zwarte rook - een vorm van fijn stof - ook schadelijk voor het milieu.

Koolstofmonoxide

Koolstofmonoxide (CO) is een heel giftig gas. Het is kleur-, smaak- en reukloos, wat het uiterst gevaarlijk maakt. Want onze zintuigen kunnen het niet waarnemen. Het CO waarvoor de mens verantwoordelijk is, ontstaat door onvolledige verbranding, dus wanneer er bij het verbrandingsproces onvoldoende zuurstof aanwezig is. Deze CO-uitstoot kan een onmiddellijke vergiftiging veroorzaken. Bij hoge concentraties kan dit zelfs de dood tot gevolg hebben. In de omgevingslucht worden dergelijke concentraties gelukkig nooit bereikt.

PAK's en nitro-PAK's

Roet, koolteer, koolteerpek en petroleumproducten, sigarettenrook, uitlaatgassen, asfaltdampen en residu's van gasproductie uit steenkool? Ze hebben allemaal iets gemeen: ze verhogen het risico op overlijden door kanker. Dat heeft te maken met de chemische bestanddelen die ze bevatten: een mengsel van polycyclische aromatische koolwaterstoffen, kortweg PAK's. En heel waarschijnlijk ook de PAK's voorzien van een extra stikstofgroep: de nitro-PAK's.

Ozon (O3)

Hoge ozonconcentraties zijn ongezond, in het bijzonder voor ozongevoelige individuen zoals kinderen, bejaarden en mensen die last hebben van hun luchtwegen. Mogelijke klachten zijn kortademigheid, irritatie, benauwdheid en duizeligheid. Ook planten lijden onder een teveel aan ozon. Ze sterven vroegtijdig af brengen minder op. Ozon veroorzaakt ook verwering van kunststoffen en metalen, en draagt bij tot het broeikaseffect.

Stikstofoxiden

Mensen met ademhalingsproblemen en kleine kinderen zijn extra gevoelig voor stikstofoxiden. Ze gaan moeilijker ademen en worden vatbaarder voor infecties. Stikstofoxiden spelen ook een belangrijke rol in smog, milieuverzuring en ozonvorming. En dat is dan weer geen goed nieuws voor de duurzaamheid van gebouwen en materialen. De grootste boosdoener? Het wegverkeer dat deze schadelijke gassen de lucht inblaast. Toch is dat ook goed nieuws: zo kunt ú meehelpen aan de bestrijding ervan.

VOS (Vluchtige Organische Stoffen)

Sommige Vluchtige Organische Stoffen (VOS) verwekken kanker of tasten het leefmilieu aan. Andere bedreigen dan weer de ozonlaag. De VOS-groep bestaat uit een bonte mengeling van gasvormige verbindingen met koolstof en waterstof als belangrijkste elementen. Ze komen op wereldschaal vooral voort uit biologische processen. In een industrieel gebied als Vlaanderen is vooral de mens verantwoordelijk voor het grootste deel van de uitstoot.

Zwarte rook

Zwarte rook bestaat uit roetdeeltjes en is even ongezond als andere vormen van fijn stof. Hij is bovendien schadelijk voor het milieu.

Zwaveldioxiden

Zwaveloxiden veroorzaken ademhalingsmoeilijkheden bij astmapatiënten en chronische longpatiënten. Bij kinderen zouden ze zelfs een deel van de longfunctie onomkeerbaar aantasten en het sterftecijfer opdrijven.